در عین پریشــانـــی
چـــــون زلف تو ام جانا در عین پریشــانـــی
چون باد سحرگاهم در بی سر و سامانی
من خاکم و من گردم من اشکم و من دردم
تو مهری و تو نوری تو عشقی و تو جانی
خواهم که تو را در بر بنشـــــانم و بنشینـــم
تا آتش جـــــــانم را بنشینی و بنشــانی
ای شاهد افلاکی در مستــــی و در پاکــــــی
من چشـــم تو را مانم تو اشک مرا مانی
در سینه سوزانم مستـــــوری و مهجـــــــوری
در دیده بیـــدارم پیدایـــــی و پنهانــــــی
من زمــــــزمـــه عودم تو زمــــــزمـــــــه پردازی
من سلسله موجم تو سلسله جنبانـی
از آتـــــــــــش سودایــــــــت دارم من و دارد دل
داغی که نمی بینی دردی که نمی دانی
دل با من و جان بی تو نســپاری و بســــــپارم
کام از تو و تاب از من نستانم و بستانی
ای چشم رهی سویت کو چشم رهی جویت ؟
روی از من سر گردان شاید که نگردانـــی
کلمات کليدي :شعر و کلمات کليدي :در عین پریشــانـــی
