حرف کــویر
کـاش آسـمان حرف کــویر را می فهمیـد
و اشـک خود را نثـار گـونه های خشـک او میکرد
کـاش واژه حقیـقت آنقـدر با لبـها صمیـمی بود
که بـرای بیـان کردنـش به شهـامت نیـازی نبود
کـاش دلهـا آنقـدر خالـص بودند که دعاها،
قبل از پایـین آمدن دستها مستجـاب میشد
کـاش شـمع،حقیـقت محبت را در تـقلای بـال پرسـوز پـروانه می دیـد
و او را بـاور می کـرد
کـاش مهتـاب، با کـوچه های تاریـک شب آشـنا تر بود
کـاش بهار آنقـدر مـهربان بود
که داغ را بدسـت خـزان نمی سـپرد
کـاش فـریاد آنقـدر بی صدا بود
که حـرمت سـکوت را نمی شـکست
کـاش در قامـوس غصـه ها، شـکوه لبـخند در معـنی داغ اشـک گـم نمی شد
و ای کاش مرگ معنی عاطفه را می فهمید .
کلمات کليدي :متن ادبی و کلمات کليدي :حرف کــویر
