نويسنده : سعید علیزاده پروین ; ساعت ٢:٤٦ ‎ق.ظ روز جمعه ٢۸ بهمن ۱۳۸٤

نبودیم ما

گر نبودیم ما سزاوار قصه های عشق

آن ناسزای قصه منم

حقا سزا تویی

صدام کن بال فریادم نمی ره عشقت از یادم

منی که بی وفایی رو جوابش رو وفا دادم

صدا کن اسممو یک بار

نه با تردید

که با ایمان

تن خشک کویرم من ببار ای نم نم باران

ببار ای ابر بارونی

که خستم از دگرگونی

ببر من را به آرامش که خستم از پریشونی

صدام کن عطر آزادی

تو عشقو یاد من دادی

بگیر دستی که افتاده اگر از پا نیفتادی

صدام کن تا هنوز روزه که فردا مرگ امروزه ....

من عاجزانه گریختم ، از بند ایمانم چه سود

پای گریز از من و رد پا تویی

ناراضی ام از این روز و روزگار خود

اما آن روزن امید من و راز رضا تویی

در ابتدا تو بودی و در انتها تویی

من مجرمم به جرم تو و اینک جزا تویی