نويسنده : سعید علیزاده پروین ; ساعت ۳:٢٦ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٦ بهمن ۱۳۸٤

Yikilmadim زمین نخوردم


Yoluklara göğüs gerdim سينه ام را در برابر سختي ها قرار دادم

Hep sabrettim kader dedim همیشه صبرکردم وگفتم که طالعم همین

است.

Acılarla çilelerle با تلخی ها و درد ورنجها

Bu günüm bِyle geldim امروز اين طوري رسيدم

Yıkılmadım ayaktayım زمین نخوردم ، سرپام

Dertlerimle başbaşayım با دردهام دست وپنجه نرم می کنم

Zalimlere kötülere ازظالمان وشرو بدیها

Yenilmedim buradayım شکست نخوردم ، همینجا سرپام

Yıkılmadım... acılardan زمین نخوردم از سختیها

Yıkılmadım... yoksulluktan زمین نخوردم از نداری

Yıkılmadım... yalnızlıktan زمین نخوردم از تنهایی

Yıkılmadım...yıkılmadım زمین نخوردم زمین نخوردم

Yıkılmadım... hilelerden زمین نخوردم از نیرنگها

Yıkılmadım... sensizlikten زمین نخوردم از بی تو بودن

Yıkılmadım... bu dertlerden زمین نخوردم از این دردها

Yıkılmadım yıkılmadım زمین نخوردم زمین نخوردم

Sonu gelmez yarınlarda این رنجها در فرداها به پایان نمی رسه

Acılarla doluyum ben arkadaş من لبریز از دردم ای دوست

Her şarkıda hüzünlenen در هر آواز محزون آن

O hasretin oğluyum ben arkadaş من پسر اون رنج وحسرتم ای دوست

Her şarkıda duygulanan در هر آوازی کسی که محسوسه
 
O hasretin oğluyum ben من پسر اون رنج وحسرتم