نويسنده : سعید علیزاده پروین ; ساعت ۱:٠٢ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢ مهر ۱۳۸٥

UP   ۷  جدید*

مي دونستم 

مي دونستم يه روزي، تو رُ پيدا مي کنم
 
اين دلِ غمزدَه رُ، با تو شيدا مي کنم
 
مي دونستم عاقبت اين وَرا پَر مي زني
 
زيرِ بارونِ سکوت، دِلَمُ در مي زني
 
مي دونستم تو چشات، مَنُ خوابم مي کني
 
تُو با اُون هُرمِ نِگات، منُ آبم مي کني
 
مي دونستم اِنتظار، آخرين راهِ منِه
 
اسمِ تُو ترانه ي، گاهُ بيگاهِ منِه
 
آخر اُون لحظه رسيد، دِلم از قفس پريد
 
با دُو بالِ آرزو، تا تَهِ نفس پريد
 
اُمدي از راهِ دور، جا گرفتي تو دِلم
 
عشقُ با خطِّ دُرشت، تُو نوشتي رو دِلم
 
من همون خسته بودم، تُو بِمَن نَفَس دادي
 
مُژده ي پَر کشيدن، از توي قفس دادي
 
با سَر اَنگُشتاي ِ عشق، تُو به جِلدِ تَن زدي
 
قُرعه ي عاشقي رُ، تُو به اسمِ مَن زدي
 
تو چشات پيدا شُدم، که منَ گُم نکُني
 
عشقَمُ قُربونِي، حَرفِ مردُم نکُني
 
توي ِ صندوقچه ي شب، اِسممُ جا نذاري
 
دلُ دادم دس ِ تُو، روي ِ اُون پا نذاري....