نويسنده : سعید علیزاده پروین ; ساعت ۱:٤۸ ‎ق.ظ روز شنبه ۱۳ خرداد ۱۳۸٥

از تو متشکرم

از تو متشکرم به خاطر همه خاطراتي که تو ذهنم نقش دادي.

از تو متشکرم به خاطر اينکه باعث شدي تا بفهم که دوست داشتن کسی

که ديگه دوستت نداره چقدر احمقانه است .

از تو متشکرم به خاطر لحظه هايي که به من بخشيدي و لحظه هايي که از

من گرفتي.

از تو متشکرم به خاطر اينکه به من ياد دادي که راحت بتونم فراموش کنم

ولي به من ياد ندادي که با فراموش کردن هر چيزي خودم هم به فراموشی

سپرده مي شوم .

از تو متشکرم به خاطر اينکه به من فهماندي که دلدادگي دروغه و هر کس از

عشق گفت صددرصد دروغگوي بزرگي خواهد بود .

از تو متشکرم به خاطر اينکه باعث شدي مسير زندگي ام را عوض کنم و با

آدمها همان طور که خودم دوست دارم ، زندگي کنم .

از تو متشکرم به خاطر هر آنچه که من فهميدم بعد از اينکه از تو کلمه

خداحافظ را شنيدم

از تو به خاطر خيلي چيزهاي ديگر هم متشکرم اما مي ترسم که با گفتن آنها

تو را از ياد ببرم ... 
 
اما اينو بدون :

من هيچ بهانه اي را براي رفتن نمي پذيرفتم و اما تنها دليل من براي رفتن ،

اين بود که خودم را خوب مي شناختم .
 
« تو منو گذاشتي رفتي توي روزگار وحشي
      
                                           توي کوچه هاي غربت دنبالم حتي نگشتي»