نويسنده : سعید علیزاده پروین ; ساعت ۳:٠۱ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٧ خرداد ۱۳۸٥

سخته وقتي


سخته وقتي انتظار ميشه حجم نفس

وقتي كبوتر دل بي قرار ميشه توي قفس

سخته وقتي بي كسي ميشه همه كس

ورد زبونت مهربون ،مهربون ميشه وبس

سخته وقتي وسعت نگاهش توي نگات

نمي ذاره باز بشه پلك از روي پلكات

سخته وقتي جز التهاب چاره ديگه نيست

پايي واسه رفتن و دويدن ديگه نيست

سخته وقتي خواهشات واسه پاكي كراهت، بي فايده ميشه

بيد مجنون واسه صداقت بي سايه ميشه

سخته وقتي مي بينيش بهش ميگي دوست دارم

اما اون دوست نداره بهت بگه دوست دارم

سخته وقتي بهش ميگي تومث نگارمي

اونم ميگه يه جورايي تو،مث مژگان كنارمي

سخته وقتي خورشيد وجودش تن تو رو مي سوزونه

دوست داري واسش مث ماهي بشي كه از آب دور مي مونه

اما انگاراون توجهي نمي كنه

جدي جدي ماهيه داره جون مي كنه توي خونه

سخته وقتي ببيني حرير خيالت پاره شه

جُل و كنف واقعي جاي حريره جا مي شه