نويسنده : سعید علیزاده پروین ; ساعت ۱:٠۳ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٢ اردیبهشت ۱۳۸٥

تو تکرار نخواهي شد

انتظار بيهودست

انتظار سنگي ست

براي توازن حيات

و سرنوشت ما چنين بوده است

ببين که چگونه تقدير

خودش را بخواب خواهد زد

تا عادت کنيم به فاصله ها

وبدانيم خورشيد بي ما طلوع خواهد کرد

وما در لابلاي خاطره ها خواهيم پوسيد

افسوس که قانون سرنوشت

تسليم ما نشد

وما پنهان شديم از چشمهاي روز و شب

تنها در لفافه هاي عاشقانه ي خويش

حيات داشتيم

و شوق ترنم صدايمان

لبريز شاعرانه بود

براي دوباره بودن

اما تو

تکرار نخواهي شد

زيرا تو براي ابديت آمده بودي

از عبورهاي رنگي

براي معنا شدن در خويش

ناب و بي همتا

ماندي و خواهي ماند

و من هرگز ماءيوس نيستم از اين عشق

که اينجا

در خاکي ديگر

در هر فصلي که بي تو خواهم داشت

تصويري از تو خواهم بود تا ابد