نويسنده : سعید علیزاده پروین ; ساعت ۱٢:٤٠ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٦ اردیبهشت ۱۳۸٥

تلفن بي هزينه

بودن را باور کن و تا زماني که زنده هستي با عشق زندگي کن.لازمه عشق

يک ارتباط عارفانه است پس به نيت قربت آماده شو،وضو بگير و با تن پوشی

از دعا و مناجات در محلي آرام ،دلبستگي دنيوي را قطع کن و به هيچ چيز جز

او نينديش.شماره بگير و از ته قلب صدايش کن و او را به بزرگي و يکتا بودن

ياد کن. مي خواهي آسمان دلت آبي وخورشيد،روشنگر زندگي ات

باشد.ميخواهي زبان گلها را بداني و راز خلقت را دريابي پس به اوتوکل

کن،دست هايت را بالا ببر،وجودت را سرشار از عشق و تمنا کن و به او بگو

دوستش داري و فقط او را مي ستايي، از او کمک مي جويي،بخواه که راه

راست را به تو نشان دهد، خودت را گم کن بگذار هيچ نقشي از تو بر زمين

نماند بال هايت را باز کن به سوي معبود حقيقي پرواز کن. از او بخواه گاهی

مواقع اختيار را از دست تو گرفته و به جايت تصميم بگيرد،وقتي او را به

بزرگي ياد کردي و در برابرش سر بر سجده نهادي وقتي صداي ناله هايت به

عرش کبريا رفت و قلبت تپيد ، قطرات اشک در چشمان زيبايت حلقه زد و

گرمي اش را بر گونه هايت حس کردي،آن هنگام که در گفتن اياک نعبد و اياک

نستعين، دلت شکست و صدايت لرزيد،بدان که گوشي را برداشته است و

بشارت مي دهد بنده به من بگو چه مي خواهي تادعايت را اجابت نمايم.در

اين لحظه فرشته ها ناظر اين همه شکوه و عظمت هستند بدان که اگر به

صلاح تو باشد همه چيز به تو عنايت ميکند. دوست من دعا کن هميشه با تو

در تماس باشد و اگر روزي يادت رفت زنگ بزني ،تو را بيدار کند و عبادت را در

تو بپروراند. هر لحظه منتظر باش تا تو را در مسير زندگي هدايت کند.تنها

سعي کن براي چند لحظه به جز او همه چيز را فراموش کني.