نويسنده : سعید علیزاده پروین ; ساعت ۱٢:۳٥ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٥ اردیبهشت ۱۳۸٥

بزن برو

زورکي نخند عزيزم مي دونم آمدي بازي                

نمي خوام اين اخرين بازي زندگيم ببازي

خودت راحت کن و فکر کن که جبران گذشتست        

از منم ميگذره اما به دلت چانه نسازي

امدي بشکني بشکن از من ساده چي مونده               

قبل تو هر کي بوده تموم تار و پود سوزونده

تو هم از يکي ديگه سوختي مي خواي تلافي باشه      

بيا اين تو و دل و باقي احساسي که مونده

دل ما انقده پارست موندنش مرگ دوبارست             

اسمون سينه ي ما خيلي وقت بي ستارست

هميني که باقي مونده واسه دل خوشي تو بشکن         

تيکه تيکه هامو بردن آخرينشم تو بکن

نمي خوام بگذره عمري خسته شي واسه فريبم          

يقتو نمي گيره هيچکس آخه من اينجا غريبم

بزنو برو عزيزم مثل هر کس که زدو برد               

طفلي اين دل که هميشه به گناه ديگرون مرد

نفرت رو از غريبه سر يک غريبه خراب کن           

خنده ي کوتاهمم رو يه گريه کن عذاب کن

مهمم نيست که چه جرمي يا  گناهي اين سزاشه         

باقيه دلم يه مشت خاک همينم ميخوام نباشه

عقده هاي يک شکست خالي کن سردل من               

ديگه متروک مونده و سرد خاک پير ساحل من

از نگاهات خوب مي فهمم که تو فکرت يه فريبه        

بازي بسه پاشو بشکن من غريبو تو غريبه

دل ما انقده پارست موندنش مرگ دوبارست             

اسمون سينه ي ما خيلي وقت بي ستارست

هميني که باقي مونده واسه دل خوشي تو بشکن         

تيکه تيکه هامو بردن آخرينشم تو بکن

نمي خوام بگذره عمري خسته شي واسه فريبم          

يقتو نمي گيره هيچکس من که با خودم غريبم

بزنو برو عزيزم مثل هر کس که زدو برد              

طفلي اين دل که هميشه به گناه ديگرون مرد