نويسنده : سعید علیزاده پروین ; ساعت ۱:٢٧ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٢ فروردین ۱۳۸٥

سنسيز

سنسيز اي يار منيم خوشگذرانيم يوخدور               

بي تو اي يار من گذران خوشي ندارم

سنکه يوخ سان اله بير جسمده جانيم يوخدور           

وقتي که تو نيستي مثل اينکه در جسمم جان و روح نيست
 
عشق پروانه سي يم غم اودوينا تابيم وار                

پروانه عشقم تاب و توان به آتش غم را دارم

خسته بلبل کيمي هر لحظه فغانيم يوخدور              

مانند بلبل خسته هر لحظه آه و فغان ندارم
 
بو يامان گونده منيم بيرجه اميديم سن سن              

در اين زندگي بد تنها اميدم تويی

سنسيز هچ بير کسه عالمده گمانيم يوخدور            

بي تو به هيچ کس در عالم گماني ندارم
 
زلفينه باغلي اولاندان بري – مجنون کيمي يم         

از روزي که به زلف تو بسته شده ام مانند مجنون گشته ام

اله سرگشته يم هچ يرده – مکانيم يوخدور              

چنان سر گشته ام که در هيچ جا مکاني ندارم
 
صبر آراميمي الدن غم هجرانين آليپ                  

دوري تو آرامش صبرم را از من گرفت

بيرده غم چکمگه جسميمده- توانيم يوخدور            

ديگر براي تحمل غم در جسمم تواني نيست
 

«سعيدم» آتش حسرت بورويوب- دوروبريم         

من «سعيدم»هستم آتش حسرت دورو برم را به حصار کشيده

يانيرام حاليمه بير، قلبي يانانيم يوخدور               

مي سوزم در حاليکه کسي نيست به حال من بسوزد