نويسنده : سعید علیزاده پروین ; ساعت ٢:۱٩ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱٧ فروردین ۱۳۸٥

تنها ترين

وقتي با تو بودم خيال ميکردم که ديگر تنها نيستم ولي حال که  رفتي و من

به پشت سرم مي نگرم.

ميبينم مدتي که با تو بودم نه تنها ...تنها بودم بلکه حالا هم تنها ترين تنهايان

هستم .

سرنوشت من اين بوده و هست و خواهد بود که هميشه تنها باشم و من  در

مقابل سرنوشتم جز پذيرش راهي ندارم.