نويسنده : سعید علیزاده پروین ; ساعت ٢:٠٦ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٩ فروردین ۱۳۸٥

عشقت را ببخش

ارزشت را با مقايسه کردن خود با ديکران پايين نياور،زيرا همه ما با يکديگر

متفاوتيم.

اهداف و آرزوهايت رابا توجه به آنچه که ديگران،با اهميت تصور مي کنند؛تعيين

نکن،زيرا فقط تو ميداني که چه چيزي برايت بهترين است.

با زندگي کردن در گذشته يا آينده،زيستن در زمان حالرا از دست نده.حتي اگر

يک روز در زمان حال زندگي کني،همه روزهاي عمرت را زيسته اي.

هنگامي که هنوز چيزي براي بخشيدن داري،هرگز نا اميد نشو.

هيچ چيز واقعا به پايان نميرسد تا لحظه اي که خودت دست از تلاش برداري.

از مواجه شدن با خطرات نترس؛زيرا بدين ترتيب فرصت مي يابي که بياموزی

چقدر بايد شجاع باشي.

با گفتن اينکه؛يافتن عشق غير ممکن است مانع ورود عشق به زندگي خود

نشو.

سريع ترين راه دريافت عشق،بخشيدن آن به ديگران است.

سريع ترين راه از دست دادن آن،محکم نگاه داشتن آن است.

روياهاي خود را رها نکن.بدون رويا بودن يعني بدون اميد بودن و نااميدي يعنی

اينکه که هيچ هدفي نداري.

زندگي يک مسابقه نيست،بلکه سفري است که هر قدم از مسير آن را

بايدلمس کرد وچشيد.