نويسنده : سعید علیزاده پروین ; ساعت ٢:٠٩ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۸ اسفند ۱۳۸٤

روزي ديگر

خدايا ... در اين دنياي خاکي دلهايمان پر از لکه هاي سياه معصيت است که

فقط بخشش بيکران توست که اين لکه هاي سياه را به نور و روشنايي تبديل

خواهد کرد.
  
خداوندا ، در حضور تو آرام مي گيريم و اعلام مي كنيم كه تو ، تنها خداي اين

عالم ، حاكم اين جهان ، قادر مطلق و زمامدار بي چون و چراي خلقت

هستي . در حالي كه به قدوسيت مهيب و جلال عظيم تو مي انديشيم و در

قدرت بي كران و حاكميت مطلق تو تعميق مي كنيم ، ترس تو را در دل خود

جاي مي دهيم ، ترسي آكنده از عشق و احترام . ترا به دليل شخصيت بي

نقص ، حكمت بي پايان ، و عدالت مطلقت ستايش مي كنيم و به خاطر

رحمت جاودان ، فيض بي همتا ، و خشم عظيم تو در برابر گناه ، تو را مي

پرستيم . در دل خود سر تعظيم فرود مي آوريم و در حالي كه زيبايي خيره

كننده و شخصيت جذاب تو را مي ستاييم در برابر تو زانو مي زنيم و اعتراف

مي كنيم كه بزرگترين نياز ما دستيابي به مكاشفه اي عظيم از وجود تو و

محبت پيمايش ناپذير توست .
 
از تو فروتنانه مي خواهيم كه اين نياز را در ما ببيني .
 
دعاي ما اين است كه :
 
طريق خود را به ما بياموز تا تو را بشناسيم و در حضور تو فيض يابيم .
 
از تو سپاسگذاريم كه درخواستهاي صادقانه و قلبي ما را پاسخ خواهي داد ،

اي خالق محبت.